Rifugio Crete Seche - Bionaz - Aosta Valley Rifugio Crete Seche - English Version Refuge Crete Seche - Version Francais NL version Rifugio Crete Seche - Versione Italiana

 

Home Page >> NL >> Arrampicata

Arrampicata

Alle routes op de Vierge werden geopend van beneden. De rots is een gneiss-granitoïde.
De Vierge (de hoogste top van de Aroletta bergketen) werd het eerst beklommen door de paters Joseph Henry samen met Victor Anselmet op 5 september 1919 via de noordwand ( nu enkel nog als afdaalroutes gebruikt).
In het verleden werden veel routes geopend door bekende klimmers zoals Ugo Manera, Amilcare Crétier,Renato Chabod, Sylvia e Gino Buscaini, Pietro Giglio, Franco Garda,..
De laatste jaren wordt het klimmassief van tijd tot tijd bezocht door berggidsen, waaronder enkel bekende: Abele Blanc is hier thuis, ook Patrick Gabarrou met zijn vriendin Franca zijn ons komen opzoeken en nog vele anderen.
De klimroutes zijn door Michel Vaucher opgenomen in zijn boek " de 100 mooiste routes van de Valais"(in de reeks Rébuffat).

- de meest zuidelijk route op de Aroletta is de laatst geëquipeerde: Fantascienza. We (mezelf en een berggids en instructeur in het leger) zijn eraan begonnen in augustus 2007 en pas in september 2009 was de route af. (allebei hadden we veel andere verplichtingen). Er zijn zeven touwlengten van 40 à 50 m in goede rots met een maximale moeilijkheidsgraad van 6a+.
De instijg is 10 min verwijderd van de berghut. (een luxe!)

-de Via Tatone werd geëquipeerd door Roberto Ferraris en Marco Farina, beiden aspirant gids. Roberto is belastingsambtenaar en lid van de alpiene reddingsdienst van Cervinia en Marco is een "alpenjager" van het trainingscentrum Aosta. Hij nam deel aan de expeditie van het leger in Antarctica waar ze de hoogste top hebben bereikt(Mount Vinson).

-dan is er de route "Diedro giallo"( niet dietro giallo, dit was een drukfout) van GA Rudy Buccella en Pierre Sicuri. Rudy Buccella is berggids in Courmayeur die enkele mooie prestaties op zijn naam heeft staan( ook in Californië op de Capitan) en Pierre Sicuri is één van zijn klanten. Door ziekte in 2009 is hij ons echter ontvallen.
Deze route is niet met spits geëquipeerd en om af te dalen wordt aangeraden de rappelstanden te gebruiken op de Punt Duc die je tot op de Col du Grand Barmé brengen.

-De Amico Sivio hebben Marco Vacchiero,Calvario Antonello, Rudellat Gianni, Bordet Gianni en Pieiller Daniele geopend. Marco is een grote bergliefhebber en heeft tal van nieuwe routes in de Valle d'Aosta op zijn naam staan. (de meest bekende zijn de Placche di Oriana in Champdepraz). Hij wordt gewaardeerd omwille van zijn perfectionisme over waar juist die spit te plaatsen en over het routeverloop.
Hij laat niets aan het toeval over en hij opent al zijn routen van beneden uit. De route werd zo genoemd ter nagedachtenis aan Silvio Mantovan. Hij was berggids afkomstig van Ivrea en kwam af en toe klimmen op de Vierge. Hij stierf in Frankrijk na een tragisch ongeval tijdens het ijsklimmen.
Marco werkt 's winters aan de skiliften in Champorcher en 's zomers werkt hij aan de wegen in de bossen.
De anderen zijn allemaal gebeten door hetzelfde bergvirus.
Het is een goed behaakte route en er is een passage 6a+ in de derde touwlengte, de vier laatste touwlengten zijn op plaat, continu en toch moeilijk. Je klimt uit op een indrukwekkende top.
Sedert vorig jaar werden twee rappels geïnstalleerd (40m en 60m) die de Punta Duc verbinden met de Col du Grand Barmé.
Van hier kun je te voet terug naar de hut ( je kunt ook in de route afdalen in rappel).

-De Via del cono rovesciato ( Marco Vacchiero, Giorgio Vacchiero en Bordet Gianni) is een kortere route in vergelijking met de andere in deze zone. Het is wel een mooie route, een aanrader voor wie in de namiddag aankomt en niet wil wachten tot het avondeten. In 3 à 4 uur( heen en terug van de hut) volstaan om deze route te klimmen.

-dan volgt de Brontolo Balakov ( G.A. Mezzavilla, G.A. Corrado Luisi, Chiara Pompoli, Simone D'lapico)
De sleutelpassages tref je aan in de tweede en de derde touwlengte. Voor de rest is het een aangename beklimming (graat).
Alessandro Mezzavilla heeft veel routes geëquipeerd in deze zone, hij woont waar het pad start naar de berghut.
Hij is fulltime berggids. Wanneer er voor hem hier in de vallei geen werk is, neemt hij zijn cliënten mee in de bergen de wereld rond (Kilimanjaro, Baltoro, Patagonië,..) Hij is ook duikinstructeur en gepassioneerd beoefenaar van parapente.

- met de Spigolo Bozzetti is het op de Vierge allemaal begonnen. Het is waarschijnlijk de meest herhaalde route en ze is geopend door Angelo Bozzetti en Piero Rosset, twee namen uit de wereld van alpinisten in Aosta met de hoofdletter A.
De route werd voor het eerst geklommen in 1960.
Angelo was gids van het Valpelline, een sterke klimmer die zich had onderscheiden door enkele moeilijke beklimmingen samen met zijn goede vriend Piero Rosset ( Direttissima van de ZW wand van de Pic Adolphe Rey, de Triangolo Nero van de Monte Emilius, Nw wand direct, solo van de Ciarforon.) In 1967 beklom hij als eerste en in de winter de Ratti-Vitali op de westwand van de Aiguille Noire de Peutery, maar hij stierf op de afdaling via de normaalroute.
Het is een luchtige route, bijna volledig op de graat. Het is helemaal geen banale route, Enkel de standplaatsen zijn met spits uitgerust, de rest moet je zelf aanvullen. De slaghaken die je tegenkomt heeft Angelo Bozzetti nog zelf geplaatst !!
Deze route brengt je op de mooie Punt Charrey.
De afdaling kun je doen in de parallelle route, de Brontolo Balakov, of je kunt de graat volgen naar de top van de Vierge en afdalen via de Oriana of via de noordzijde in 4 tot 5 korte rappels en de rest te voet in de puinhelling.

-de volgende route is de Attenti a quei due van Giorgio Bredy en Paolo Marselli. De route bereikt de top niet, als je toch wilt verder klimmen is er nog 80 m zelf uit te zekeren met friends en nuts in vierde graad. Zelf heb ik de route nog niet geklommen, dus kan ik er helaas geen verder informatie over geven.
Giorgio Bredy is een vakman van de bergen, een goede klimmer die sedert een tiental jaren deel uitmaakt van de bergreddingsdienst van de vallei. Hij is ook president van de gidsenvereniging van Aosta. ( P. Marselli is zijn cliënt).
Giorgio heeft ook een zeer interessante klimplaats ontdekt in de buurt van Pont de Valsavarenche ( op 2200m boven de weg naar Nivolet, waar samen met andere gidsen veel mooie routes werden geopend.

-de Via Oriana is van Marco Vacchiero, Giorgio Vacchiero, Girandi Andrea en Sebastiano Jon. Deze route is zeker de laatste vijf jaar de meest beklommen route. Er zijn geen bijzondere moeilijkheden en de meeste klimmers zullen zeker veel plezier beleven aan deze mooie route. Men kan rappellen in de route of met 4 tot 5 korte rappels afdalen aan de noordzijde. Dan daalt men verder te voet af in de puinhelling.

- de Via dell'Amicizia (van G.A. Mezzavilla en Marcella Piccini) werd in 2005 geopend en is een concurrent geworden van de Via Oriana: iets moeilijker, maar een goed beveiligde mooie route. Hier moet je met 2x60m touw klimmen!

-De volgende route is de "klassieke" route op ,de Vierge. Het is de "Cristiano- Fornelli" of de "Sperone Est" van Carlo Carena, Ennio Cristiano en Natale Fornelli. De tweede beklimming(in de winter) werd uitgevoerd door Pietro Giglio en Ugo Manera.
Lange tijd werd de Vierge via deze weg beklommen. De gidsen van Valpelline hebben 15 jaar geleden spits geplaatst. De afstand tussen de spits is nogal ver en op enkele plaatsen is het moeilijk zijn weg te vinden. Door de nieuwe routes heeft de klassieke route zijn aantrekkingskracht wat verloren.

- de Via Gola Sèche ligt op de Mont de Crête Sèche en is van G.A. Mezzavilla, G.A. Christian Cesa en G.A. Rudy Janin. Deze route ligt recht tegenover de Vierge dell' Aroletta. Hier zijn er veel passages 6a,6b maar niet continu. De route wordt minder geklommen waarschijnlijk omwille van de moeilijkheidsgraad. Christian Cesa is een bedreven klimmer, vakman van de bergen, nationaal instructeur van de berggidsen, specialist in helikopterredding en begeleider van lawinehonden. Op zijn palmares staan: noordwand Matterhorn Mount Mc Kinley, El Capitan The Nose. Rudy is ook nationaal instructeur van de berggidsen en specialist in helikopterredding en ook een goed klimmer.
Rudy heeft de noordwand van de Matterhorn in de winter beklommen.

-De Via Lupin III is ook van Alessandro Mezzavilla en van Massimo Farina. Deze route ligt op een licht hellende plaat en is niet zo moeilijk. Ze is zeer goed geëquipeerd, alleen kost het je moeite om de instijg te bereiken. Je moet op het einde van de Comba di Vertzan een steile puinhelling omhoog om de route op de Mont Berlon te bereiken. Massimo Farina was een jonge berggids van de vallei, een zeer sterke klimmer (klom 8c), kampioen in het dry toolen en het ijsklimmen. Op 24-2-2005 maakte een val een einde aan zijn leven. Het gebeurde tijdens het ijsklimmen in Rhême Saint-Georges. Hij was 23 jaar.

- de Fessura della castagna ( ook van Alessandro Mezzavilla, Massimo Farina en Barbara Rini) ligt naast de Lupin III en is ook zeer goed gepitonneerd. Ook hier het probleem van de lange aanloop.

-de Via dei Cristalli werd vorig jaar geëquipeerd door Perron Ilenia en Pieiller Daniele. We (mezelf en mijn vrouw) hebben deze route gemaakt om kinderen te laten kennismaken met het rotsklimmen. De route komt uit bij de Bivacco Spataro(2600m) met vier touwlengten van 25 m (max. 4de graad). De route was af en één week later was Ilenia zwanger..

- traversée van de Vierge dell'Aroletta (onderste deel) van de Col Freyty tot de Col du Grand Barmé
In 2007 equipeerden de gidsen van Valpelline samen met enkele vrienden dit stuk van de graat. berger" Het alpiene gedeelte vertrekt van de Col di Freyty tot aan de Col du Grand Barmé. Hiervoor heb je 5 uur nodig.

- traversée van de Vierge (centraal gedeelte) van de Col du Grand Barmé tot de Vierge
Een klassieke graatbeklimming, redelijk moeilijk, maar goed uit te zekeren met hulptouwen en klemblokken dank zij de vele rotsuitsteeksels. De eersten voerden de overschrijding uit afdalend( A en J. Charrey) in 1929 en iets later deden Albert Deffeyes en Basilio Ollietti het over.
De instijg bereik je na 1u45 door de puinhelling te beklimmen naar de Col du Grand Barmé (2720m). Vanaf daar wordt het leuk: er kan veel simultaan geklommen worden. Onderweg zijn er vijf kortere rappels voor je de top van de Vierge bereikt.(2960m)
Maximaal 4de graads en luchtig, maar toch is ervaring in het hooggebergte vereist. De enige uitweg is de Brontol Balakov.
De afdaling gebeurt normaal gezien aan de noordzijde met 5 kortere rappels (niet meer dan 20m). Dus volstaat een touw van 40m.
De rappels zijn geëquipeerd met haken en touwen (het is beter enkele stukken koord bij zich te hebben voor het geval je de bestaande zou willen vervangen. Ze werden laatst vervangen in 2006. Het moeilijkste stuk is om de Punta Jean Charrey te bereiken (4de graad) , daar waar ook de Spigolo Bozzetti toekomt.
Om de route te klimmen heb je 3 friends nodig van gemiddelde afmeting, 3 haken, 2 klemblokken en 2 stukken touw, een touw van 40m
Duur: ongeveer 8 uur

- Via ferrata "Crête Sèche"
Eerst moet je de Col di Crête Sèche bereiken. De ferrata start op de col en volgt de graat (grens Italië-Zwitserland) tot in de Col d'Ayatse(3100m). Dan daal je af naar het pad van de Mont Gelé en volg je deze terug naar de hut.
Er zijn geen bijzondere technische moeilijkheden en atletische passages komen er ook niet in voor.
De ferrata verloopt in een mooie omgeving met panoramisch zicht.

-Dicht bij de berghut hebben we een mooi klimschoolmassiefje gemaakt (13 routes, 1 touwlengte gaande van 3de tot 6de graad, Palestra Soleneve)Zo kunnen de klimmers zich 's avonds niet vervelen!
In 2008 hebben we ook paden aangelegd naar de klimroutes.

Nog wat informatie over de berghut
De hut opende in1980 en Ettore Bionaz was er de eerste wirt. Ettore was berggids, beeldhouwer, eventjes ook burgemeester van Bionaz, en instructeur van lawinehonden. Ettore stierf in 1985 toen hij met een cliënt aan het afdalen was van de Monte Cervo. De oorzaak was een steenlawine. Hij bevond zich op twee uur van de hut. Ettore was een man met aanzien die zoveel heeft betekend voor Bionaz.
Ettore was mijn oom, de broer van mijn moeder.
Na hem hebben zijn dochters de berghut open gehouden, en dan na enkele anderen ben ik hier gekomen in 2002.
Nu baten ik en mijn vrouw Ilenia de hut uit (in juni verwachten we ons eerste kindje). Voordien zat ik in de nationale rodelploeg.
(in 1995 was ik europees kampioen en in 1997 vice-wereldkampioen). Dan heb ik les gegeven in de lagere school en in de kleuterschool. In de winter ben ik verantwoordelijk voor de redding en directeur op de skipistes van Valtournenche.
Ilenia was ook onderwijzeres en nu geeft ze in de winter skiles in Valtournenche. We bevinden ons dus bijna het ganse jaar in het gebergte.
Twee ezels helpen ons met de dagelijkse bevoorrading.
Ieder jaar organiseren we weekends met de berggidsen om kinderen in contact ter brengen met het rotsklimmen.

Ik hoop dat ik jullie nuttige informatie heb kunnen geven over de mensen die ons deze regio hebben leren kennen, over wat de mogelijkheden zijn, over de berghut,…..
Zijn er nog vragen ? Aarzel niet , ik zal proberen jullie vragen snel te beantwoorden!

Sorry voor de wanorde!
Gegroet en tot binnenkort !

Daniele (2010)

Tel +39 3470330713

  Rifugio Crête Sèche - Bionaz (AO)    P.IVA: 01095680078
Mobile Phone +39 3470330713      Credits by Luca Turrin